Spelen met kleurtjes

Mijn nieuwe speelgoed heeft me al volledig in zijn ban. Voor mijn 2de weefproject besloot ik de in te rijgen garens zo lang mogelijk te houden, nadat het eerste project nogal kort uitviel. Ik koos ook een garen dat iets dunner is dan dat van project 1 en kwam uit bij katoen uit de Veritas (DMC Natura Just Cotton) in 3 kleuren. Er werden ook 3 stukjes metalic borduurgaren mee ingeregen. Het oorspronkelijke plan was van hier roze wol in te weven, maar nog voor ik begonnen was, week ik al van het plan af en ging dan maar de experimentele toer op. Ik moet nog veel te veel leren om me aan een plan te houden, zeg maar.







De roze wol werkte niet zo goed in grote vlakken vond ik, dus werd er nog meer van dezelfde katoen gebruikt. De wol was precies ook wat te fijn om bij de katoen te passen. Naarmate ik verder en verder weefde werd steeds minder roze gebruikt, nochtans ben ik blij met de vlakken die er wel in zitten.

Helemaal in het begin ging ik voor nog een ander experiment, maar dat viel nogal tegen. Toen de sjaal helemaal klaar was, heb ik dit stuk nog terug uit getrokken. De uiteindelijke sjaal bleek dan toch meer dan lang genoeg.



Ook ergens halverwege bedacht ik dat ik ook wel eens wou proberen om 2 kleuren tegelijk te gebruiken. Op zich vind ik dit stukje wel iets hebben, maar ik heb een sterk vermoeden dat dit technisch helemaal niet correct is gedaan. Ahum. Binnenkort komt daar gelukkig verandering in (dat hoop ik tenminste) want Marloes diepte haar cursus weefkunde voor me op en met de Kerstvakantie voor de deur weet ik dus al wat ik dan ga lezen.



Op de foto hierboven zie je ook een weefsel dat niet mooi plat ligt. Dat ligt denk ik aan de ongelijke spanning van het garen, want vlak daarvoor had ik dit probleempje net verholpen.

Hiervoor had ik hier en daar nog wel wat gebroddeld, maar naar het einde toe maakte ik steeds minder fouten en ziet het weefsel er al vrij regelmatig uit.



Rest alleen nog 1 vraag. Wat doe ik er nu mee?

Nieuw speelgoed

Breien is zo hard niets voor mij. Ik vind het nochtans fijn om nieuwe steken uit te proberen, de zachte breisels te voelen. Je kan je breiwerk overal mee naartoe nemen, breien op de trein, voor tv,... Allemaal redenen waarom ik het al meerdere keren probeerde. Maar telkens vliegt een begonnen sjaals na 20cm ergens in een kast of op een vensterbank, om daar vervolgens onafgewerkt te blijven liggen. Het gaat te traag, veeeeeel te traag. En eigenlijk zit ik liever op een stoel aan een tafel dan in een zetel.



Deze keer gooide ik het over een andere boeg. In mijn hoofd kan ik namelijk keigoed weven. Ik keek al honderden filmpjes op youtube en kan uren zitten staren naar de foto's van wevers en weefsels. Dan zit ik te kwijlen bij hun prachtige kleuren, tel ik draadjes en breek ik mijn hoofd over hoe al die mooie patronen in hemelsnaam tot stand komen. Als ik ooit reïncarneer, dan zal het als wever zijn.

In dit leven echter houd ik het bij meer bescheiden, amateuristische pogingen. Onlangs kocht ik een weefgetouwtje na veel geaarzel en getwijfel. Kan ik het leren? Neemt dat niet teveel plaats? Krijg ik die zijkanten ooit goed? Deze Cricket Rigid Heddle Loom (ah ja, ik ken alleen de Engelse termen) zag ik voor het eerst op de blog van Purl Soho. Maar New York is wel heel ver weg om een weefgetouw te bestellen. Gelukkig vond ik het ook in Nederland, bij Textielfabrique. Dit weekend begon ik aan mijn allereerste projectje, en een dag later was het al klaar. Ik gebruikte garen dat ik nog liggen had, van dit en dit. De jongste dochter mocht de kleurtjes kiezen en bijgevolg de sjaal zelf dragen.



Wat hebben we nu geleerd?

• weven is niet breien: weven gaat veel sneller, zeker wanneer je garen redelijk dik is
• weven is niet breien: het weefsel is veel minder zacht dan een breisel
• de keuze van het garen is niet simpel: het weefsel valt nogal stijf, volgende keer iets fijner proberen
• bij weven heb je behoorlijk wat verlies op je garen aan het begin en het einde: de sjaal is dus te kort
• de zijkanten krijg ik inderdaad nog niet goed: blijven oefenen

Maar: het was plezant, ik vind het mooi en het smaakt naar meer.

Grijs garen: Phil Bambou Laine bij Phildar, 70% viscose van bamboo, 30% wol
Blauw garen: Boston bij Veritas, 70% acryl, 30% scheerwol

Leve moe!

Ter gelegenheid van moederdag sloeg ik mijn eigen waarschuwing in de wind en ging nog eens een paar uur aan het plukken. Al moet ik zeggen dat bij deze stof de draadjes er veel vlotter uit gleden, ook al gaat het hier over 2 laagjes stof op elkaar. Meerdere draadjes tegelijk uittrekken zonder te breken, lukte deze keer wel.

De sjaal is 2 meter lang en een goeie 40 cm breed. De stof is dus Nani Iro.

Zomerse sjaal # 2

In tegenstelling tot deze stof, was er bij dit stofje hier helemaal geen sprake van liefde op het eerste zicht. Maar telkens als ik er naar keek, leek de stof naar mij te lachen. En ik keek nog eens, en nog eens en elke keer lachte de stof iets mooier.



Ze komt van hier (maar dat hadden jullie vast al geraden), en is van Kokka. Er is ook een zilverdraadje in geweven.



Hetzelfde verhaaltje, ze is bestemd voor mezelf, maar ik weet nog niet wat ik ermee wil maken. Intussen draag ik het als sjaaltje.

Vooraleer je er zelf aan begint, wil ik je even waarschuwen. Uuuuren ben ik hiermee bezig geweest. Het leek me nochtans heel eenvoudig: zoompje aan 2 kanten en 10 cm raffelen aan de uiteinden.
Vroeger droegen wij op school een short met linten aan. Tegen dat we in het 6de zaten, bleven er van die linten alleen nog rafels over. Ik had dat dus al eerder gedaan. Maar er zit dus een zilverdraadje in, waardoor die draadjes net iets minder vlot uit te trekken zijn, dan die van onze schorten destijds.

2 keer 10 cm, superfijn draadje per superfijn draadje, meerdere keren plukken om 1 draadje te bevrijden.

Nog een fijn weekend!

Zomerse sjaal # 1

Jullie wisten al dat ik helemaal verkocht ben voor de 'shattered sun' van AMH. Ik kocht de stof voor mezelf, maar weet nog niet wat ik ermee wil maken. Wachtend op de juiste ingeving wil ik ze wel al dragen. Daarom maakte ik een sjaal.



De stof voelt ontzettend zacht aan en is heel licht, net zoals de gele voile 'pastry line' die ik eraan zette. Ook deze is van AMH. Heerlijk om te dragen!



Gemakkelijk om te maken en vrij snel klaar, dit laatste in tegenstelling tot wat ik jullie straks laat zien.