Met de trein naar Denemarken

In 1951 kon je heen en terug naar Denemarken met de lijn op bovenstaande foto. Tegenwoordig gaat het in ons geval als volgt: gewone trein Gent-Brussel, snelle trein Brussel-Keulen, nachttrein Keulen-Kolding (de trein rijdt evenwel nog steeds tot Kopenhagen, maar tegenwoordig vanuit Amsterdam).

Drie jaar geleden deden we dezelfde trip ook al eens. Er lagen toen bergen sneeuw. Dit jaar was het iets minder koud. We verbleven in Christiansfeld, in het appartement van een vriendin. Veel valt er in dat dorp niet de beleven; de lokale bewoners vragen zich oprecht af wat toeristen er te zoeken hebben. Maar het is er rustig, niet onaardig om te zien (het stadje is kandidaat om erkend te worden als werelderfgoed door Unesco), er is een supergoede bakker en het is in Denemarken. Ons verplaatsen deden we met het openbaar vervoer (bus Christiansfeld - Kolding en trein).

Hieronder wat vakantiefoto's van 4 vermeldenswaardige uitstapjes: Koldinghus, het spoorwegmuseum in Odense, Trapholt en de bibliotheek van Kolding.

Koldinghus, een oud kasteel met een belangrijke koninklijke geschiedenis, werd een dikke 20 jaar geleden zeer grondig gerenoveerd. De renovatie op zich is het bezichtigen waard, maar ook de permanente collectie en tijdelijke tentoonstellingen zijn de moeite. We zagen een gigantische tentoonstelling van filmkostuums die in Denemarken zijn gemaakt, met stukken uit "Pirates of the Caribbean", "Sense and Sensibility", "Shakespeare in Love", "The King's Speech" en nog veel meer. Verder bleek het kasteel ook een atelier te herbergen waar historische kostuums worden gemaakt en waar de kinderen zich urenlang kunnen amuseren met verkleden.

We waren al vaker in Odense, maar nooit eerder in het spoorwegmuseum. Je ziet er oude treinen, wagonnen van de koninklijke familie, de voorgangers van de huidige nachttrein, een sneeuwruimer voor de sporen, en een hele collectie miniatuurversies van tal van treinmodellen.

Trapholt is een museum met moderne kunst en design (en stoelen, stoelen en nog eens stoelen), waar ook tijdelijke tentoonstellingen lopen (momenteel zijn 'Face to Face', met foto's van rock artiesten en 'Out to sea?', een tentoonstelling over plastiekvervuiling, wreed de moeite. In het park van Trapholt staat het zomerhuis Kubeflex dat Arne Jacobsen bouwde, bedoeld als prototype, maar het enige in zijn soort. Alles wat zich in het huis bevindt, is door Arne Jacobsen zelf ontworpen, tafels, stoelen, lampen, servies, kranen, deurklinken,... tot de gordijnen toe.

De bibliotheek van Kolding tenslotte was een aangename verrassing. De bib is heel modern, qua architectuur, qua accomodatie, met alle gangbare media, met centrale tentoonstellingsruimte, maar ook qua toegankelijkheid (er is bvb. een kinderwagenparking), qua democratisch gehalte (met info voor specifieke doelgroepen, zoals vluchtelingen, of dyslectici),... De kinderafdeling is enorm. Je komt er niet alleen om er een boek te halen, maar ook gewoon om er te zijn. Er zijn leeshoekjes, je speelt er tussen de boeken en als je wilt trek je er je schoenen uit. In de zaal Born-X kun je een boekje lezen, je boterhammetjes opeten, een spelletje spelen of leren jongleren.









Meer foto's op Flickr.

En hoe was uw eindejaarsperiode?

Lentegroen aan de Moezel

Het voorbije weekend vertoefden we in aangenaam gezelschap in het Eifelgebergte, vlakbij de Moezel bij een wijnboer. Het weer zat mee en overal waar we keken, zagen we groen.

En wat deed jij tijdens het verlengd weekend?

Hoeveel Parijs kan je zien op 1 dag?

De voorbije week genoten we van de laatste verlofdagen. Dinsdag deden de oudste 2 kinderen en ik dat door heel vroeg op te staan en de trein te nemen naar de mooiste stad van Europa (allez, na Gent dan). De kinderen waren er nog niet geweest en als je hen vroeg wat ze wisten van Parijs, dan was dat enkel dat de Eiffeltoren er staat en dat Napoleon er ligt begraven. Tijd om daar wat verandering in te brengen.

Om 9u kwamen we aan in Paris-Nord en we namen onmiddellijk de metro naar Trocadéro om die toren met eigen ogen te aanschouwen.

Een nadeel van zonder man op stap te gaan is dat je zelf op de attracties moet (nooit van zijn leven ga ik zonder een andere volwassene naar een pretpark). Maar ik bedwong mijn hoogtevrees en we namen de trap naar de eerste verdieping.



Na het bezoek aan de hoogste toren van Parijs besloten de kinderen dat ze het graf van Napoleon toch niet per se moesten zien, en kozen we een andere richting. We bleven op linkeroever en trokken richting Saint-Germain-des-Prés. Nadat we wat tijd verloren met zoeken naar de metrohalte, was het bijna middag toen we ter plekke waren. Omdat we al vroeg ontbeten hadden, gingen we op zoek naar lunch. We deden chique en aten in Le Bon Marché.

Dit mooie winkelcentrum herbergt toevallig ook een kleine afdeling van La Droguerie. Wie al eens in het winkeltje van La Droguerie kwam, weet dat je daar laaaaang kunt wachten tot je aan de beurt bent, maar dit hoekje was erg rustig.

We kochten er Libertykoord (voor zoiets dus). In Le Bon Marché vind je trouwens ook een aardige collectie Libertystoffen, maar voor 32€/m lieten we die wijselijk staan.



Toen ik de kinderen los liet in de speelgoedafdeling op de bovenste verdieping, viel mijn oog op de verkleedkleren en bedacht ik dat ik daar misschien eens langs moet met deze jurk als ik ooit nood heb aan een lucratief bijbaantje.



Na Saint-Germain was het tijd voor wat verfrissing vooraleer we terug ondergronds doken op weg naar de volgende halte.

De volgende halte was een kerk op Île de la Cité, die van de klokkenluider.

Maar we waren daar niet alleen, daar aan de Notre-Dame, dus wandelden we verder naar Île Saint-Louis, kochten een ijsje (naar het schijnt het allerbeste ijs van heel Parijs) en aten het op aan de oever van de Seine.

Daarna doken we in Le Marais om langs de kleine, gezellige straatjes naar het Centre Pompidou te wandelen. Daarbij kwamen we langs een explosie van kleur bij Petit Pan, dat in de Rue François Miron 3 winkeltjes heeft.



Een beetje verder kwamen we langs ons favoriete stukje Japan in Parijs, met de mooie, eenvoudige papierwaren, pennen, kleurpotloden en knutselboekjes. Toen we uiteindelijk bij het Centre Pompidou aankwamen, bleek dat stomweg gesloten op dinsdag. Ook de mooie fontein had een rustdag. Een paar straatartiesten waren er gelukkig wel.



Omdat de hitte en de vermoeidheid intussen hun tol begonnen te eisen, gingen we uiteindelijk nog wat fruit kopen en aten het op met onze voeten in de fontein aan l'Hôtel de Ville.



Wat vonden de kinderen er nu van? Ze vonden Parijs mooi en heel groot. De dag was leuk en wat het meeste indruk maakte, was het bezoek aan de Eiffeltoren. Wat er anders was dan wat ze hadden verwacht, is dat de toren veel groter is dan ze zich hadden voorgesteld en dat die niet gewoon tussen de huizen staat. Nog leuk vonden ze de metro, winkelen (die speelgoedafdeling hé) en nintendo spelen op de trein (tja).

Ga je er ook met je kinderen heen, dan is dit boekje met leuke weetjes zeker een aanrader.

Ninja

Mocht je bij het lezen van de titel verwachten dat ik aan de slag ging met dit prachtige stofje, dan moet ik je ontgoochelen. De zoon had helaas weinig interesse, maar wou des te liever een eigen ninjapak.

Terwijl onze scouts op kamp waren, was de dochter niet de enige die in de prijzen viel. Voor de oudste zoon werd dus een historisch compleet incorrecte ninja-outfit bij elkaar gezocht.

Ik begon er nogal onvoorbereid aan, maar al bij al kwam het wel goed. Dat oranje geval tekende ik op basis van wat foto's op tinternet. Oranje, omdat dit de kleur was waarvan ik nog het meeste stof in de kast liggen had. De voorkant en de hals werden afgebiesd met zwarte biais. De achterkant met oranje omdat het zwart op was.

Op de rug streek ik een draak die ik printte op transferpapier.

De t-shirt en de legging haalde ik gewoon in de winkel. Aan de polsen stikte ik de rest van de oranje biais, zodat deze ninjakrijger zijn 'wapens' aan zijn armen kan vastbinden.



De band om zijn buik en de bandana en het masker zijn gemaakt van een restje zwarte voering. De bandana en het maskertje zijn allebei vierkanten die dubbel worden gevouwen en vastgeknoopt. De stof is glad, dus het blijft niet zo goed zitten. Ooit knip ik wel eens nieuwe uit een andere zwarte stof.