Antoinette anders

... en sneller.



Voilà, lieve lezers, voor wie eens iets anders wil dan een strik en het niet ziet zitten om het kraagje zelf te tekenen (zoals zij).

Dit patroondeel van een col claudine (of peter pan kraagje) past op het patroon van de Antoinette, dat nog 2 (twee!) dagen verkrijgbaar is in de shop.



Slimmeriken hebben al gezien dat ik ook een ander rokdeel gebruikte voor deze versie.

Zo, en nu heb ik genoeg Antoinettekes gemaakt. Tijd voor iets anders.

KCWC: de jurk met de effen kleuren

Op dag 5 van de Kids Clothes Week Challenge speelde ik vals en raakte ik mijn naaimachine niet aan, knipte ik geen patronen of stof, nada. OK, ik las een werkbeschrijving of 2 in Burda terwijl ik op de trein zat (tja), maar dat telt niet. Gisteren, dag 6, maakte ik mijn verzuim ruimschoots goed door ineens een volledig jurkje te maken. Op de planning stond nog eens een Antoinette, voor de oudste dochter.

De kleuren koos ik al een paar weken geleden, het zijn alle 3 Kona Solids: Turquoise, Chartreuse en Canary. In aanloop naar de KCWC liet ik de dochter het paspelbandje voor de zakjes kiezen.



We begonnen met de meest voor de hand liggende kleuren: groen en geel. Maar ons beider reactie was 'bwa, neu'.

Daarna passeerde ongeveer het volledige doosje paspelband de reveu.



Welke mijn favoriet was, moet ik er vast niet bij vertellen... Links boven, Liberty. Maar ook wit (zoals zij) en rood zag ik wel zitten. De dochter koos uiteindelijk voor kobaltblauw, goede keuze, deze zag ik ook meteen zitten!

Gisterennamiddag was het bovenstukje af en deed ik toch nog een beïnvloedingspoging (fuchsia hadden we nog niet gehad), maar ze hield voet bij stuk.

Anyway, de jurk is af en de details moet ik jullie vast al niet meer voorstellen.

De Antoinette is nog 2 weken verkrijgbaar in de shop. Daarna is het definitief gedaan hé mannekes, dus rep je als je het nog niet hebt.

Antoinette ahoi!

Jurkjes, jurkjes, jurkjes, voor elke dag, of voor het feest, veel meisjes kunnen er maar niet genoeg van krijgen. Jullie zagen er hier dan ook al een aantal passeren, en nu is het aan jullie. Ietsiepietsie trots mag ik aankondigen dat het af is, het patroon van de Antoinette. Je vindt het vanaf nu in de patronenshop van het goede doel.

Bij het patroon hoort uiteraard tekst en uitleg. Die vind je in de bijhorende fotohandleiding die je stap voor stap doorheen de assemblage loodst.

Elke nieuwe stoffencombinatie geeft meteen een ander effect. Ik ben dan ook razend benieuwd naar jullie versies. Vergeet ze niet te posten in de VK-flickrpool.

Deze keer maakte ik het jurkje in bootjes van Kokka. Samen met de blauwe accenten gaat het knalrood wonderwel bij het bleke velletje van de jongste dochter.

Bedankt aan jullie, supporterende lezers, voor alle fijne reacties op de preview en voor het (on)geduldige wachten. Bedankt ook aan het VK-team voor de aanmoediging. Een een extra woordje van dank aan Riet, die haar vrije uurtjes spendeerde aan het digitaliseren van het patroon en steeds geduldig en zonder zeuren bereid was om nog een lijntje te verplaatsen, of een hoofdlettertje toe te voegen.

Haast je, rep je naar de shop, voor je 't weet zijn de pdf-bestandjes op ;-).

Antoinette, de preview

Ergens in augustus maakte ik deze jurk voor de oudste dochter. Enkele lieve dames reageerden met een onverwachte vraag, die me zin deed krijgen het erop te wagen.

Bij de eerste versie was ik nog niet helemaal tevreden over de richting van de plooien. Bij de nieuwe versie wel.

Het strikken van de linten leek me ook niet steeds te lukken, dus werd ook daar de spreekwoordelijke mouw aangepast. De nieuwe strik is perfect.

Ook de rug kreeg een feestelijk accent: een V-insnijding.

Bij een chique jurk hoort een chique naam en dus wordt de jurk vanaf heden Antoinette genoemd. Nog even geduld en je vindt het patroon in de shop van het goede doel.

Bij het uitschrijven van de handleiding bleek verder dat ik beter wat meer foto's had gemaakt van het assemblageproces van het bovenstukje, dus maakte ik nog een extra exemplaar (oh, wat vervelend nu ;-)), in een Vermiljoentje van vorig seizoen.

De jongste dochter is dus dubbel blij. Hoewel in huis de temperatuur behaaglijk is, doet de fotosessie bij dit weer moeder toch rillen.

Dus moeders met communies of lentefeesten op de agenda dit voorjaar, stop nu maar met pinnen, of nog beter, pin deze maar.

Modcloth knock-off

Een paar dagen geleden deed ik van oh en ah bij het zien van deze pin. Vooral die zakken vond ik geweldig en moest en zou ik ook eens proberen. Maar ook de kraag vond ik wel leuk. Gisteren begon ik er aan en vandaag rolde mijn meisjesversie van de jurk van onder de naaimachine.

Gisterenavond maakte ik het bovenstukje. Een dergelijk kraagje met strik had ik nog niet eerder gemaakt, laat staat getekend, dus ik moest een beetje nadenken hoe ik dat precies moest aanpakken, maar al bij al ging dat vrij vlot. Het strikken van de linten vind ik dan weer minder eenvoudig.

Vandaag was het rokdeel aan de beurt. Ik maakte het mezelf nog even lastig door op het laatste moment te beslissen de rok niet oranje met paarse paspel, maar wel paars met oranje paspel te maken.
Het tekenen van de vorm van de zakopening, daar heb ik toch wel een uurtje over gedaan. Eerst met een touwtje, dan met de curvelat, om ze na het aantekenen van de zomen op het patroon toch nog wat te verwijden. Doe me twijfelen over enkele millimeters en de voormiddag is zo om...
Achteraf bekeken ben ik tevreden over de vorm, maar de zak zelf had nog wat dieper gemogen.



Een tip voor wie het zelf wil proberen: zorg ervoor dat de boog onderaan de zakopening niet te scherp van vorm is, want het ding moet gekeerd worden. Ik gaf wel 100 knipjes in die boog na het stikken. Omdat de binnenkant van de zakopening niet overlockbaar is, stikte ik ook 2 keer over elkaar, zodat het zeker goed vast blijft zitten. Voor de rest is de werkwijze hetzelfde als voor een gewone zak eigenlijk. Ik twijfelde om de rand nog even door te stikken na het keren, maar besliste uiteindelijk om dat niet te doen, omdat ik dat mooier vind. Hopelijk sta ik binnenkort niet na elke wasbeurt een halfuur op die zakken te strijken. Het touw waarmee ik de paspel maakte is een maatje dikker dan van de paspel die je in de Veritas vindt, waarschijnlijk had een dunner touwtje het geheel ook wat hanteerbaarder gemaakt.



De stoffen komen van Artevelde op de Vrijdagsmarkt. In mijn enthousiasme heb ik het voorwassen overgeslagen, dus ik hoop niet alleen dat ze niet teveel krimpen, maar ook dat het donkere paars niet teveel kleur afgeeft op het felle oranje.