Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen

17.3.13

Brownies met walnoten

Omdat het niet altijd naaiwerk moet zijn, vandaag eens een recept van de allerlekkerste caloriebom ever.

chocoladelekkers

Chocolate chip-brownies met walnoten uit 'A piece of cake' van Leila Lindholm. Hier het licht gewijzigde recept.

Nodig voor de brownies:

  • 175 g zachte boter
  • 250 g fijne suiker
  • 75 g cacoapoeder (the real thing, geen nesquik)
  • 50 ml golden syrup (niet gemakkelijk te vinden, ik koop dat in de Match)
  • 3 eieren
  • 90 g zelfrijzende bloem
  • 200 g witte chocolade
  • 100 gram walnoten


Nodig voor het glazuur:

  • 200 ml room
  • 1/2 theelepeltje gemberpoeder
  • 50 ml golden syrup
  • 200 g pure chocolade


Doe boter en suiker in de Kitchen Aid, zet op stand 2 en doe er achtereenvolgens de cacao, siroop, losgeklopte eieren en de bloem bij. Laat draaien tot je een mooi glad mengsel hebt. Hak de witte chocolade grof en doe die samen met de walnoten door het deeg, meng kort. Bekleed een vierkante (of bij gebrek daaraan een ronde) bakvorm met bakpapier en giet het deeg erin. Bak 20 à 25 minuutjes op 180° (je gebak is niet helemaal uitgebakken dan). Laat afkoelen.

Doe de pure chocolade in stukjes. Warm de room op en meng de chocolade eronder. Meng tot alle chocolade gesmolten is. Voeg siroop en gemberpoeder toe. Giet het glazuur over het afgekoelde gebak en strooi er nog wat hele walnoten over. Laat afkoelen en opstijven in de koelkast. Snij het gebak in blokjes van ongeveer 5 op 5 cm.

walnoten

Smakelijk!

9.4.12

Dagen zonder vlees

Vierendertig: dat is het eindresultaat op mijn DZV teller. 34 dagen zonder vlees of vis, oftewel 374 m2 bespaard op mijn persoonlijke ecologische voetafdruk.
Geen 40 dagen, neen, ik deed af en toe een zonde. Twee keer een heerlijke sushi-zonde, en verder enkele dates met vriendinnen, met de buren en ook met mijn eigen man.

De rest van het gezin had hier hoegenaamd geen zin in en deed grotendeels ook niet mee. Als er thuis werd gekookt op dagen zonder vlees, at meneer dapper wat de pot schafte (en kookte dat zelfs zelf), maar tussen de boterhammen aten hij en de kinderen wel vlees. De kinderen 'eten warm' op school en in de crèche, daar kun je niet zomaar even de bestellingen voor een paar weken van non-vege naar vege veranderen. Hun vege-ervaringen van de voorbije periode bleven dus beperkt tot de zaterdagen en een sporadische avondmaaltijd thuis (al dan niet gevolgd door een boterham met hespeworst als dessert).

Behalve een paar vegetarische succesgerechten die hier regelmatig op tafel komen, hadden we weinig ervaring met het vegetarische bestaan. Meedoen met DZV was m.a.w. 'een uitdaging'. We kunnen tenslotte niet telkens om de drie dagen risotto met courgette, gevulde paprika's of groentencurry eten.

Haar pinterestbord was alvast een grote hulp. Inspiratie vonden we verder ook bij Jeroen Meus, de groene prinses, en op Hartelijke Groenten uit Bio de Janeiro.

Hierbij een beknopt lijstje van de meest succesvolle gerechten, die hier in de toekomst dus nog geregeld op tafel zullen worden gezet.


Verder ben ik ook dol op vegetarische lasagne met ricotta, maar bleek mijn eigen interpretatie ervan geen succes. Nog wat oefenen dus. Ook dit gerecht heeft nog wat aanpassing nodig: zelf hou ik niet van selder (gemakkelijk weg te laten) en de kinderen houden niet allemaal van blauwe kaas (iets moeilijker te vervangen).

De grootste moeilijkheid vond ik het vermijden van kaas en andere melkproducten. Want wat blijft er eigenlijk nog over als je geen vlees, geen vis én geen kaas wil eten? Bitter weinig toch.
De weegschaal toonde hier na 1 week DZV al +1 kg, volgens mij volledig te wijten aan kaas en consoorten in de eerste week. Je ziet van hier dat ik dat niet zag zitten voor 6,5 weken...
Ik blijf geïnteresseerd in jullie suggesties, zeker wat broodbeleg betreft, maar kan alvast laten weten dat dit ook zonder de ricotta echt heerlijk is.

3.10.11

Perentiramisu van Leentje

Onze tuin mag dan al maar een schort groot zijn, er groeien toch verdomd lekkere peren. Ons boompje staat er nu een jaar of 4 en elk jaar hebben we er wat meer.

deeltje van de oogst

Met Leentje gingen we 2 jaar geleden samen koken op kamp. We hadden het al eerder opgevangen, maar kregen toen pas echt de bevestiging dat haar desserts legendarisch lekker zijn. Ze maakt ze met een naturel die ik bij niemand anders zag. Verse cake voor meer dan 100 kinderen, daar draait ze haar hand niet voor om. Van haar leerde ik ook dat chocomousse in de diepvriezer kan (ze maakt meerdere liters ineens).

Ik weet niet waar ze haar recepten vandaan haalt, maar dit gaf ze me door voor een tiramisu om je vingers van af te likken:

  • 3 peren (omdat we dit jaar zulke kleine peertjes hebben, deed ik er 6)
  • sap van een halve citroen
  • 250 g mascarpone
  • 3 eiwitten
  • 2 eierdooiers
  • 8 à 10 sneetjes peperkoek
  • 1 eetlepel rietsuiker
  • 1 eetlepel bloemsuiker
  • 1 zakje vanillesuiker
  • 1 dl amaretto
  • 5 eetlepels cashewnoten

gecarameliseerde cashewnoten

Hak de cashewnoten grof, bak ze kort in een droge pan met antiaanbaklaag samen met de bloemsuiker. Laat ze afkoelen op een bord.

Schil de peren, snij ze in stukjes en besprenkel met citroensap.

Bekleed de bodem van een schaal met de peperkoek. Verdeel er de stukjes peer over en besprenkel met amaretto. Ik maakte vandaag 2 kleinere schalen, eentje met amaretto, en eentje zonder. Over die laatste deed ik een klein beetje appelsap.

Klop de mascarpone, vanillesuiker, rietsuiker en eierdooiers in een kom tot een gladde massa. Klop de eiwitten stijf en spatel ze onder de mascarpone. Verdeel over de peren en laat een aantal uren opstijven in de koelkast. Strooi er de cashewnoten overheen.

bijna op

Enjoy!

2.5.11

Dit eten wij nu eens graag

Vaak wordt er niet gekookt hier in deze menage. Tijdens de week eten de kinderen warm op school en wij, meneer en ik, wij eten 's avonds meestal als de kinderen in bed liggen. Iets uit de diepvries: spaghetti/vol-au-vent/couscous/balletjes in tomatensaus/hutsepot/... Die zaken worden in grote hoeveelheden klaargemaakt en ingevroren voor weekdagen. Geregeld ook wordt iets afgehaald of aan huis geleverd, in onze stad is er een uitgebreid aanbod. Veel recepten moet je op deze blog dan ook niet verwachten.

Het is niet dat we niet graag koken, integendeel. Vakanties en rustiger weekends spenderen we wel graag meer tijd in de keuken.

En als ik heeeeel veel tijd heb, maak ik dit:

sushi 1

En

sushi 4

Veel

sushi 3

Of ik dit volgens de regels van de kunst doe, laat ik in het midden. Laat ons hopen dat de specialisten ter zake niet meelezen.

 
Het verwerken van de foto's blijkt al bijna evenveel werk als het bereiden van de sushi, dus gaan we dit in 2 delen tonen. Vandaag de blokjes met een stuk vis erop. Een andere keer de rolletjes.

 
Overlaatst hadden we bezoek en verwerkte ik een hele kilo rijst. Na het koken van de rijst wordt die op smaak gebracht. Hiervoor gebruik ik:
  • 10 el rijstazijn
  • 2 el mirin
  • 6 el suiker
  • 3 el zout
Alles samen in een pannetje verwarmen en blijven roeren tot de suiker is opgelost. Dit meng je dan onder de rijst in een ondiepe kom, waarin de rijst verder afkoelt. Als we 's avonds sushi gaan eten, doe ik dat meestal al 's ochtends.

mirin en su

 
Op de bovenste foto, zie je 3 soorten blokjes. Eerst de middelste.
Een deeltje van de rijst wordt hiervoor gemengd met dit:

dinges

Geen idee hoe dat heet, maar dat wordt dus gewoon zo gegeten.

Een Japanse kok maakt de rijstballetjes met de hand. Ik heb dat meermaals geprobeerd, maar dat is zo'n plakkerige bedoening. Ook als ik, zoals het hoort, mijn handen nat maak. Ik krijg dat niet onder knie. Maar toen vond ik op een mooie dag een geweldig hulpmiddeltje. 1 nadeel wel, de blokjes zijn aan de grote kant.

gekruide rijst

Dit bakje wordt gevuld met rijst, die goed wordt aangedrukt met het dekseltje.

blokjesdoos

De rijst duw je er zo uit.

uitgeduwde blokjes

Voor de andere rijtjes ga ik ook zo te werk, maar dan met de witte rijst. Zoals je ziet, zonder eerst mijn doosje af te wassen.

blokjes in formatie

Op het ene rijtje een stuk van een zalmfilet, in dunne plakjes gesneden. Daartussen zit ook een toefje wasabi.

Op het andere rijtje gekookte garnaalstaarten. Rauw kan ook, maar ik heb er nog geen verse gevonden, die dus niet eerst ingevroren waren, dus daar heb ik me nog niet aan gewaagd.

De scampi's worden voor het koken op een stokje gestoken, zodat ze niet gaan opkrullen. In principe doe je dat zo:

op stokjes

De stokjes zitten tussen het 'vlees' en de pantser, zodat het vlees niet wordt gekwetst. Maar vaak pel ik de scampi's al voor ze gekookt worden, alleen het staartje blijft hangen 'voor de show'.

scampisaté

Snel laten afkoelen zodat ze niet taai worden.

scampi on the rocks

Een deel van de scampi's gebruik ik voor de nigiri, de rest van de scampi's (die waarvan het staartje er toch af ging tijdens het pellen) wordt in de maki gedraaid.

netjes op een rij

De scampi wordt doorgesneden in de lengte, maar zonder het buitenste laagje door te snijden. Zo kun je ze als vlindertjes op de rijst leggen.

nigiri ebi

Smakelijk!