13.4.12

Nostalgie

Het is nu een drietal jaar dat wij autoloos door het leven gaan (en vooral fietsen). We zouden het iedereen aanraden. Echt. Het vergt dan wel veel organisatie, maar er zijn ook heel veel voordelen aan verbonden. Niet zoeken naar een parkeerplaats, geen auto wassen, geen keuring, tijd om met elkaar te praten als we op de trein of de bus zitten, of om een spelletje te spelen, geen verzekeringen en geen brandstof betalen, om nog maar te zwijgen van de ecologische voordelen.

Maar er zijn ook slachtoffers van ons autoloze bestaan: niet in het minst onze grootmoeders. Was het van te voren al niet evident om af en toe eens op bezoek te gaan, dat is het nu nog minder. Door de verplaatsing wordt zo'n bezoek al gauw een daguitstap.

Gelukkig zijn er ook vakanties. Gisteren nam ik met de oudste 3 kinderen de trein naar Brugge om op bezoek te gaan bij mémé (1 van de 3). Tweeënnegentig lentes jong en al bijna 10 jaar alleen, woont ze nog steeds thuis. Al kan ze steeds minder uit de voeten, haar geest en tong zijn nog scherp. Bovendien ken ik niemand die van zijn leven meer genaaid heeft dan zij en bompa, dus kom ik vaak nog iets nieuws te weten.

35 jaar meester kleermaker alphonse 1913 - 1948

Bompa was kleermaker en ook zoon en kleinzoon van kleermakers. Hierboven een - ja, wat is het eigenlijk - van bompa zijn vader Alphonse, ter ere van 35 jaar vakmanschap. Bompa leerde de stiel in Brussel in 't Frans bij 'Arts et Metiers'. Mémé had altijd goede punten op school en de nonnen vonden dat ze naar de normaalschool moest, maar haar moeder (mijn 'bobonne') zag Tielt niet zo goed zitten en vond dat meme maar moest leren naaien, dan kon ze later haar plan trekken. Toevallig trouwde ze met een kleermaker dus ze leerde later dan ook maar patronen maken, hoeden maken,...

Als we bij mémé zijn, ga ik graag eens de trap op om sfeer te snuiven in het atelier. Hoewel er steeds meer rommel komt te staan, wordt er wel niets weggehaald. Met andere woorden, alles staat er nog.

Hou je vast voor een overdosis sfeerbeelden.

machinepark

Het machinepark. De machine die je misschien niet herkent, rechtsonder, is een blindezoommachine.

strijkzone

De strijkzone: onze favoriet toen we klein waren, was de grote strijktafel. Als je op de hendel trapt, zuigt de tafel.

veel

Vanalles in grote hoeveelheden.

mooie dingen

Mooie doosjes, kastjes, blikjes van vroeger.

patronen patronen patronen

Patronen werden getekend op bruin papier. Ze hoefden niet doorzichtig te zijn, want alles was op maat.

patroon op bruin papier

Bompa maakte onder andere uniformen voor de rijkswacht. De tenues van de rijkswacht werden heel gedetailleerd beschreven en gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad, hier van 1995.

stadstenue officierenkader rijkswacht 1995 belgisch staatsblad

Verder vooral kostuums.

kostuumstof

Toevallig kwam ik gisteren ook te weten dat bompa ooit een prijs kreeg voor de mooiste knoopsgaten. Het doet me stilstaan bij hoe we vandaag kijken naar kleren maken, naaien en alles er rond. Vandaag zou een prijs voor de mooiste knoopsgaten waarschijnlijk niet meer gaan naar een persoon, maar naar een machine. En alles wat we zo graag 'handgemaakt' noemen, wordt hoe meer hoe liever machinaal gedaan. Zelf gebruik ik ook graag trucjes, technieken, voetjes,... die in de confectie worden gebruikt. Ik naai zelf mijn knopen met de machine aan.

De heren konden terecht bij bompa, de dames bij mémé. Ook zij maakte uniformen, o.a. voor scholen of voor de vrouwelijke cipiers. Verder kwamen dames vooral bij haar terecht voor feestelijke gelegenheden: communies, huwelijken, dopen,... Hieraan werkte ze soms tot in de vroege uurtjes. Ze maakte voor vrouwen en kinderen jurken, blouses, mantels,... Het liefste maakte ze de mantels. Naar eigen zeggen combineerde ze hiervoor 3 patroonsystemen voor een perfecte coupe. Helaas zijn er weinig foto's van wat er destijds werd gemaakt.

Sporadisch werden ook trouwjurken gemaakt. Van deze is er wel een foto terecht gekomen.

trouwkleed

Mémé deed ook de winkel met confectiekleding. Naarmate dat beter begon te gaan, verlegde mémé haar actieterrein steeds meer naar de verkoop en retouches van kledij die in de winkel werd verkocht.

Gisteren vond ik haar 'portfolio' van op school, al noemden ze dat vroeger waarschijnlijk anders.

silhouetten tekenen

portfolio

Size 0 is blijkbaar niet alleen van onze tijd. Volgens mémé tekende men de silhouetten destijds zo smal omdat mensen na de oorlog graatmager waren.

smalle dames na de oorlog

portfolio meme

Zie dat kapsel.

blote knieën

Nog een laatste vondst: een cursus of naslagwerk met een heleboel opstellingen van colberts, ondervesten, overjassen, jaquets, mantels, de pelerine en de cape, broeken (pofbroek, rijbroek, met of zonder plooien, korte broek,...) en rokken (basisrok, halfwijde rok, broekrok of fietsrok, en 101 variaties). Voila, we weten weer wat gemaakt de komende jaren.

cursus

27 opmerkingen:

  1. Jee, je naaitalent heb je dus niet van een vreemde. Prachtig om die oude spullen te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oooh echt helemaal geweldig. Grootmoeders zijn de beste - en oude schatten zijn altijd een feest. En wat Mama Pluis zei: dat talent komt niet van ver dus...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tof hé!!
    Ik heb hier ook zo'n erfenis liggen. Ik kan het niet over mijn hart krijgen om er iets van weg te doen, ookal doe ik er wellicht nooit wat mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zwaar dikbuikigen, hihi! Fantastische schatten zeg! Koesteren, die 92-jarige met haar levenswijsheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oooooo, wat geweldig!! Dit is gewoon een museum. Daar mag echt nooooooit iets van weg toch???

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wauw, hiervan gaat mijn hartje sneller slaan! ;-) Zo'n prachtige spullen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo zalig! Ik kan 't geloven dat je daar graag de trap opgaat. Je mémé zal wel trots zijn op jou.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik krijg het warm in jouw plaats! Wat een schatten om te koesteren!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh, het moet geweldig zijn om een grootmoeder te hebben die zo'n schatten heeft. Volgens mij kan je daar uren ronddwalen!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Nu weten we van wie jij dat mee hebt !

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hier word ik helemaal warm van : zoveel mooie oude schatten !

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een schatten! Moet zalig zijn om daarin rond te snuisteren. Jaloers!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Waaw, mijn mond valt hier open! Moet heerlijk zijn om zo'n oma te hebben!!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Zo'n leuke foto's. Je beschrijving van de tijd van toen was een plezier om te lezen. Mijn oma was ook een naaister en ik vond het als kind ook zo leuk om naar haar verhalen te luisteren. Je talent heb je dus niet van vreemden.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wát een mooi verhaal, ik leef me helemaal in, haha. Wat een andere tijd en wat een mooie schat aan historie is er bewaard gebleven! Echt prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Geweldig! Moet zalig zijn om daar uren in alle rust rond te snuffelen. Moest het mijn oma zijn, het zou kriebelen om daar eens aan een machine te gaan zitten.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Amai, dat is een echte schattenkamer! Ik kan geloven dat je daar graag vertoefde. Het talent heb je zeker van geen vreemden!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Mijn overgrootvader - die ik helaas nooit gekend heb - was ook kleermaker. Helaas blijft er van zijn spulletjes niets meer over behalve een loodzware stofschaar en naamlabeltjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Een waar museum! Geweldig om dat in de familie te hebben, en nog te kunnen delen met je kinderen.
    We staan er inderdaad niet bij stil dat iets 'simpel' (hum) als knoopsgaten vroeger niet eens met een machine werd gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat een erfenis! Mijn oma (en al haar zussen) en moeder waren ook naaisters. Van mijn oma is er enkel zo'n patronenboek bewaard gebleven. 't is grappig want bijna in net hetzelfde geschrift.
    Zalig hé, zo snuisteren in 't verleden en de waarde ervan koesteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Prachtig deze verzameling . Mijn opa en oma waren ook kleermakers. Woonde in Belgie. Uuren heb ik tussen deze spullen door gebracht. Heellaas heb ik er niets van georven. Wat een schat.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Ik zie deze blogpost nu pas en wat een schat aan informatie en vakmanschap. Die plek ademt puur metier uit, wauw!

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Ik volg je al een tijdje maar zie nu pas dit blog. Wat een geweldig berichtje. Ik ben sinds kort begonnen met een opleiding voor costumière/coupeuse en zie in dit bericht heel veel herkenbare dingen. Wat leuk om te zien dat veel nog steeds hetzelfde werkt als toen. Wat heerlijk moet het zijn om daar af en toe rond te kunnen snuffelen.

    BeantwoordenVerwijderen